เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 18 ศึกคืนนี้ ใครยืนหยัดได้จึงคู่ควรจะมีชีวิตรอด
เมื่อแรงกระแทกระลอกแรกโถมซัดเข้าใส่ประตูเหล็กกั้นแยก ร้านสะดวกซื้อทั้งร้านก็สั่นสะเทือนตามไปด้วย
ปัง! ปัง! ปัง!
นั่นไม่ใช่เสียงฝูงซากศพเดินได้ทั่วไปตบประตู หากเป็นแรงกระแทกหนักหน่วงที่อัดแน่นไปด้วยพละกำลังอย่างชัดเจน ด้านนอก ตัวกลายพันธุ์ทั้งสามตัวดูราวกับถูกแสงไฟและกลิ่นยากระตุ้นจนคลุ้มคลั่งโดยสิ้นเชิง พวกมันโถมร่างพุ่งชนประตูเหล็กกั้นแยกที่เพิ่งผุดขึ้นมาตัวแล้วตัวเล่า กรงเล็บแหลมคมขูดครูดไปบนโลหะสีดำจนเกิดประกายไฟแลบแปลบปลาบชวนขนหัวลุกเป็นชุด
หลินเสี่ยวม่านยกมืออุดหูโดยสัญชาตญาณ ใบหน้าซีดเผือดลง
ทว่าในวินาทีถัดมา เธอก็ลดมือลงทันที กอดสมุดลงทะเบียนไว้แนบอกแน่นแล้วกลับไปยืนประจำข้างเคาน์เตอร์ตามเดิม เธอรู้ดีว่าเวลาแบบนี้จะหดหัวถอยหนีไม่ได้ ทันทีที่เธอแสดงความขลาดออกมา ขวัญกำลังใจในร้านก็จะแตกกระเจิงตามไปด้วย
กู้หลินชวนยืนอยู่หลังเคาน์เตอร์ สายตาจับจ้องออกไปนอกประตูไม่คลาด
ประตูเหล็กกั้นแยกภายนอกที่เพิ่งปลดล็อกสามารถต้านรับแรงกระแทกรอบแรกไว้ได้จริง ทว่าภายในใจเขากลับไม่ได้ผ่อนคลายลงแม้แต่น้อย เพราะเขามองเห็นชัดเจน—ตัวกลายพันธุ์ที่อยู่หน้าสุดกำลังพุ่งชนอยู่ ส่วนอีกสองตัวไม่ได้แค่อาละวาดอย่างไม่ลืมหูลืมตา พวกมันกำลังหยั่งเชิง หยั่งเชิงว่าจุดไหนบางที่สุด และหยั่งเชิงว่าแนวป้องกันใหม่นี้จะทนทานต่อไปได้นานแค่ไหนกันแน่
"หน้าต่างซ้าย!" จู่ ๆ โจวเจิ้นก็ร้องเตือนเสียงต่ำ