เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 17 นอกประตูมีตัวกลายพันธุ์ ในประตูมีกฎ
วินาทีที่สัตว์ประหลาดตัวนั้นกระโจนเข้ามาในแสงไฟ ถนนทั้งสายก็ราวกับกลั้นหายใจลงพร้อมกันในทันที
มันคลานสี่ขา ทว่าเคลื่อนไหวเร็วกว่าซากศพธรรมดากว่าสองเท่า กระดูกสันหลังโก่งโค้งสูง เนื้อหนังตามตัวดูราวกับถูกบางสิ่งแผดเผาจนแห้งเหือด แนบติดกระดูกจนเผยให้เห็นชั้นพังผืดสีดำคล้ำมันวาว
ที่ชวนขนลุกที่สุดคือดวงตาของมัน สีเทาขุ่นเจือแดงฉาน จ้องเขม็งมายังร้านสะดวกซื้อที่สว่างไสว ราวกับได้กลิ่นคนเป็นด้านในแล้ว
"ตัวกลายพันธุ์..." น้ำเสียงของโจวเจิ้นขรึมลง "ไม่ใช่ซากศพธรรมดา"
ร่างที่หนีตายทั้งสามพุ่งมาถึงหน้าประตูแล้ว ชายที่วิ่งนำหน้าสุดอาบเลือดชุ่มไปครึ่งไหล่ เขาโถมกระแทกใส่ประตูกระจกแล้วเริ่มรัวทุบอย่างบ้าคลั่ง "เปิดประตู! รีบเปิดประตูเร็ว! ข้างหลังไม่ได้มีแค่ตัวเดียว!"
สิ้นเสียงของเขา เงาดำอีกสายก็พลิกตัวโผล่ออกมาจากด้านหลังรถยนต์ร้างริมถนน
มันตัวสูงกว่าตัวแรก ทว่าท่วงท่ากลับยิ่งชวนสยองขวัญกว่า
มันไม่ได้กระโจนเข้าใส่ในทันที แต่โก่งตัวเดินวนเวียนไปมาอยู่ตรงขอบแสง ราวกับหมาป่าที่กำลังหยั่งเชิงกองไฟ หรือหยั่งเชิงดูว่าวงแสงนี้มีอันตรายซ่อนอยู่จริงหรือไม่
ภายในร้านพลันปั่นป่วนวุ่นวายขึ้นมาทันที