เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 11 เธออยู่ทำงานพิเศษ และเป็นครั้งแรกที่ร้านนี้ให้ความรู้สึกเหมือนร้านค้าจริง ๆ
เมื่อท้องฟ้าค่อย ๆ สว่างขึ้น หมอกสีเทาด้านนอกร้านสะดวกซื้อก็จางลงไปเล็กน้อยในที่สุด
โคมไฟส่องสว่างยังคงเปิดอยู่ ขั้นบันไดด้านนอกเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบเลือดเหม็นเน่าและเถ้าถ่านสีดำที่ฝูงซากศพเหยียบย่ำไว้เมื่อคืน ซากศพเร่ร่อนประปรายไม่กี่ตัวเดินวนเวียนอยู่แถวหัวมุมถนนสองสามรอบ ทว่าสุดท้ายก็ไม่กล้าพุ่งตรงมาทางประตูอีก
ค่ำคืนที่ทรหดที่สุดนั้นถือว่าผ่านพ้นไปได้แล้ว
ทว่าภายในร้านสะดวกซื้อ ไม่มีใครวางใจลงได้โดยสิ้นเชิง
ครอบครัวของจ้าวชิงคอยเฝ้าดูแลเล่อเล่อ งานแรกของซูอวิ๋นคือเดินไปดูตู้ยา แววกังวลและโล่งใจที่ปะปนกันอยู่ในดวงตาของเธอไม่อาจกดข่มเอาไว้ได้ไม่ว่าอย่างไร
ลิงผอมนั่งพิงชั้นวางสินค้ามาครึ่งค่อนคืน ใบหน้ายังคงซีดเผือด ทว่าอย่างน้อยบาดแผลตรงเอวก็เลือดหยุดไหลแล้ว
หลังออกเวรกะดึก อาเปียวง่วงจนหนังตาแทบปิดชนกัน ทว่ายังคงฝืนทำปากแข็ง ยืนกรานว่าตัวเองไม่เหนื่อยเลยสักนิด
โจวเจิ้นมายืนประจำอยู่ข้างประตูเรียบร้อยแล้ว จ้องมองหัวมุมถนนด้านนอกราวกับกำลังคำนวณว่าตอนกลางวันจะออกไปหาเสบียงได้ไกลแค่ไหน
ส่วนสวี่จือเซี่ย เธอแทบไม่ได้นอนเลยตลอดทั้งคืน