เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 2 แก่นคริสตัลครึ่งก้อนแลกน้ำหนึ่งขวด
"อยากรอด ก็เข้ามา"
ทันทีที่กลอนประตูดีดเปิด กู้หลินชวนก็กระชากประตูกระจกออกทันที
ลมเย็นเจือกลิ่นคาวคลุ้งปะทะเข้ามาเต็มหน้า เด็กสาวแทบจะพุ่งถลาเข้ามา ร่างกระแทกพื้นอย่างทุลักทุเล หัวเข่าและข้อศอกครูดกับกระเบื้องจนถลอกเป็นแผลเลือดซิบ ทันทีที่เธอกลิ้งเข้ามาพ้นกรอบประตู กู้หลินชวนก็เหวี่ยงหลังมือปิดประตูกระแทกดังสนั่น
ปัง!
แทบจะในเสี้ยววินาทีเดียวกัน ซากศพคลานที่ไล่หลังเธอมาก็กระโจนเข้าชนประตูอย่างแรง
ลวดลายแสงสีขาวอมเทาสว่างวาบขึ้นจากกรอบประตูอีกครั้ง ไอ้ตัวนั้นพุ่งชนราวกับกระแทกเข้ากับแผ่นเหล็กร้อนฉ่า ร่างทั้งร่างกระเด็นปลิวออกไปอย่างรุนแรง หน้าอกไหม้เกรียมจนดำเป็นตอตะโก มันแผดเสียงกรีดร้องแหลมเสียดหูจนเสียวฟัน ส่วนซากศพคลานอีกตัวเบรกไม่ทันเลยพุ่งชนซ้ำเข้าไปด้วย ใบหน้าครึ่งซีกถูกเผาจนควันโขมง มันกลิ้งหลุน ๆ ถอยร่นกลับเข้าไปในหมอกสีเทา
ฝูงซากศพด้านนอกพลันแตกตื่นโกลาหล พากันเบียดเสียดเข้ามาออตรงหน้าร้านสะดวกซื้อ ทั้งตบ ข่วน และคำรามอย่างบ้าคลั่งราวกับหม้อน้ำแกงเนื้อเน่าที่กำลังเดือดพล่าน
ทว่าภายในประตูกลับเงียบสงัดจนน่าขนลุก
เด็กสาวขดตัวอยู่บนพื้น หน้าอกกระเพื่อมหอบหนักราวกับเพิ่งถูกกระชากกลับมาจากหน้าประตูนรก เสื้อผ้าขาดวิ่นหลายแห่ง หลังมือเต็มไปด้วยแผลเก่า ขากางเกงข้างขวาฉีกขาดเป็นทางยาว เลือดกรังติดเนื้อผ้าจนดำคล้ำ ทว่าสิ่งแรกที่เธอยกขึ้นไม่ใช่ใบหน้า แต่เป็นมือที่กำมีดไว้แน่น