ตอนที่ 301 ตอนพิเศษ บทของชางเช่อ วันนี้มีแค่เรื่องของคุณ

“ช่วงนี้ว่างเมื่อไหร่ครับ?”

มู่ชิงชิงเพิ่งส่งบันทึกการสอนเสร็จ พอกันหลังกลับมาก็เห็นชางเช่อ เขายืนพิงกรอบประตู เรือนผมยาวสีขาวเงินทิ้งตัวลงด้านหลังไหล่ พอเห็นเธอมองมาจึงยืดตัวตรงขึ้นเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่ารออยู่ครู่หนึ่งแล้ว

“มีอะไรเหรอคะ?” เธอเดินเข้าไปหา คำพูดเพิ่งหลุดจากปาก ตัวเองก็นึกขึ้นได้ก่อน “ไปที่พักของคุณเหรอคะ?”

ชางเช่อมองเธอ ในที่สุดมุมปากก็ขยับเล็กน้อย “คุณยังจำได้”

“จำได้สิคะ” มู่ชิงชิงเปิดตารางงานของตนเองขึ้นมา พลิกดูไปข้างหลังอย่างตั้งใจ “มะรืนนี้ได้ค่ะ ไปตอนเช้า กลับตอนค่ำ ยกวันนี้ให้คุณทั้งวันเลย ดีไหมคะ?”

เดิมทีเขาตั้งใจจะขอเวลาเธอเพียงครึ่งวัน พอได้ยินการจัดสรรเช่นนี้ สายตาก็หยุดนิ่งอยู่ที่จอแสงครู่หนึ่ง จากนั้นจึงเงยตาขึ้น “ตกลงครับ การดูแลทางโน้นมีคนมารับช่วงต่อแล้ว เรื่องอื่น ๆ ก็จัดการเรียบร้อยแล้ว”

มู่ชิงชิงพยักหน้า กำลังจะเอ่ยปากถามว่าต้องเตรียมอะไรไปบ้าง ชางเช่อก็พูดต่อขึ้นมาว่า “พาแค่ตัวคุณไปก็พอ ชิงชิง ครั้งนี้ผมเชิญแค่คุณคนเดียว”

เธอถูกเขาพูดใส่จนรู้สึกเก้อเขินอยู่บ้าง ทั้งยังอดหัวเราะไม่ได้ “รู้แล้วค่ะ ฉันจะทิ้งกล่องยาไว้ที่บ้านนะคะ”

เมื่อมาถึงเขตคุ้มภัย มู่ชิงชิงยังคงมองไปยังทิศทางที่เคยเดินผ่านในอดีตอย่างติดเป็นนิสัย มีคนกำลังส่งมอบสิ่งของเสบียงอยู่ไกล ๆ เมื่อจำเธอได้จึงยกมือทักทาย ชางเช่อยืนรออยู่ตรงทางแยก เห็นเธอหันกลับมาแล้วจึงพาเธอเดินไปยังอีกเส้นทางหนึ่ง

เส้นทางสายนี้ เธออยากแวะมาดูตลอดในอดีต