ตอนที่ 247 คนที่ฟื้นขึ้นมา

มู่ชิงชิงกุมข้อมือของชางเช่อไว้ พลางค่อย ๆ สัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลงใต้ลวดลายสีดำเหล่านั้น

ก่อนหน้านี้เมื่ออยู่คนละฟากของชั้นรอยแยก เธอทำได้เพียงแยกแยะความเชื่อมโยงที่กระจัดกระจาย แต่ยามนี้เมื่อมายืนอยู่ตรงนี้ พละกำลังเหล่านั้นไหลผ่านที่ใด และมุ่งหน้าไปทางไหน ในที่สุดก็ปรากฏขึ้นในการรับรู้อย่างแจ่มชัด

ใต้ฝ่าเท้า ในส่วนลึกของผนังหิน หรือแม้กระทั่งในแอ่งต่ำไกลตาที่มองไม่ชัด ล้วนหลงเหลือพละกำลังของชางเช่ออยู่ทั้งสิ้น พลังงานที่เหล่าผู้หลับใหลแผ่ออกไปถูกรวบรวมไว้ ไหลย้อนกลับมาตามสายสัมพันธ์เหล่านี้ แล้วถูกเขาส่งกลับไปยังจุดที่ต้องการอีกครั้ง

มีอยู่จุดหนึ่งที่จู่ ๆ ก็อ่อนแรงลงเล็กน้อย

ชางเช่อยังคงมองเธอ ทว่าพละกำลังใต้ข้อมือกลับแบ่งออกไปสายหนึ่ง ข้ามผ่านร่างมหึมาหลายร่าง แล้วส่งเข้าไปในความมืดที่ลึกยิ่งกว่าอย่างเป็นธรรมชาติ

ลมหายใจที่เกือบจะหยุดชะงักสายนั้น กลับมาสืบต่ออีกครั้ง

มู่ชิงชิงเงยหน้าขึ้นอย่างเหม่อลอย มองไปยังชางเช่อโดยไม่กะพริบตา