ตอนที่ 246 เขตคุ้มภัยเผ่าแมลง

ก่อนจะออกเดินทางไปยังเขตคุ้มภัยเผ่าแมลงอย่างเป็นทางการ มู่ชิงชิงได้แวะไปที่เขตฟื้นฟูอีกรอบหนึ่ง

ฮั่วเฉินซิงสามารถลุกขึ้นนั่งเองได้แล้ว เมื่อเห็นเธอเดินเข้ามาทางประตู ก็ยังคิดจะยันขอบเตียงพยุงตัวลุกขึ้น เธอรีบตรงเข้าไปกดไหล่ของเขาไว้ แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนบอกให้เขาพักผ่อน ไม่ต้องเกรงใจขนาดนั้น พร้อมทั้งเลื่อนแก้วน้ำที่วางอยู่ด้านข้างไปไว้ตรงจุดที่เขาเอื้อมหยิบได้สะดวก

ผู้บาดเจ็บในอีกห้องก็ทรงตัวเช่นกัน จั่วซวี่ไป๋ชี้ให้เธอเห็นถึงความเปลี่ยนแปลงในช่วงไม่กี่วันนี้ แม้แต่บาดแผลตรงจุดที่เธอเคยสังเกตไว้ก่อนหน้านี้ เขาก็บันทึกแยกเอาไว้อย่างละเอียด

หลังจากมู่ชิงชิงดูจบ ในใจก็รู้สึกโล่งและมั่นใจขึ้นมาก “งั้นฉันก็วางใจแล้วล่ะค่ะ”

“วางใจแล้วไปเถอะ” จั่วซวี่ไป๋ช่วยปิดสมุดบันทึกให้เธอ “ถ้ามีความเปลี่ยนแปลงจริง ผมจะติดต่อหาเธอเอง อย่ามัวแต่นึกพะวงระหว่างทางจนต้องย้อนกลับมาตรวจหาข้อตกหล่นของผมล่ะ”

“ฉันเคยตรวจจับผิดคุณตั้งแต่เมื่อไหร่กันคะ”

เธอถูกเขาหยอกจนหัวเราะออกมา ก่อนไปก็ลูบซือซือที่ยื่นเข้ามาใกล้ข้างมืออีกครั้ง งูน้อยคลอเคลียตามนิ้วมือของเธออยู่ครู่หนึ่ง จนกระทั่งจั่วซวี่ไป๋ยื่นมือมา มันจึงค่อย ๆ เลื้อยกลับไปอย่างเชื่องช้า