เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เสิ่นเจวี๋ยส่งข้อความหาเฮยชางเสร็จ เพิ่งเก็บการสื่อสาร เจ้าหน้าที่ติดตามก็เคาะประตูเขตแฟ้มข้อมูลปิดสนิทเข้ามา
“หัวหน้าผู้พิพากษาครับ ผู้รับผิดชอบคดีขนส่งฉีเลี่ยกำลังจะถูกพาตัวไปแล้วครับ”
เสิ่นเจวี๋ยเงยหน้า “เมื่อไหร่”
“ตอนนี้เลยครับ คนไปถึงเขตส่งมอบฝั่งตะวันออกแล้ว เครื่องปลายทางพกพาก็ถูกเก็บลงกล่องแล้วด้วยครับ”
เมื่อวานตอนบ่าย เสิ่นเจวี๋ยเพิ่งนัดผู้รับผิดชอบคนนั้นมาตรวจสอบบันทึกการส่งมอบต้นฉบับ อีกฝ่ายตอบรับอย่างระมัดระวัง บอกว่าต้องหาเครื่องปลายทางที่ใช้ในตอนนั้นให้เจอก่อน พอเช้าวันนี้ ฝ่ายรับมอบก็เพิกถอนสิทธิ์การทำงานของเขากะทันหัน พอถึงตอนค่ำ ทั้งคนและเครื่องปลายทางก็ต้องออกจากดาวหลักไปพร้อมกัน
เสิ่นเจวี๋ยติดกระดุมข้อมือเครื่องแบบแล้วก้าวออกไปข้างนอก
“พาคนของเราไปด้วย”
ที่เขตส่งมอบฝั่งตะวันออกมีรถคันหนึ่งจอดอยู่โดยไร้สัญลักษณ์ เซนติเนลติดอาวุธครบมือสี่นายยืนเฝ้าอยู่ข้างรถ หลัวเซียวผู้รับผิดชอบงานขนส่งยืนอยู่ตรงกลางระหว่างพวกเขา เครื่องปลายทางทำงานบนข้อมือถูกถอดออกไปแล้ว ถูกใส่ไว้ในหีบผนึกสีเงินใบหนึ่ง
หลัวเซียวเห็นเสิ่นเจวี๋ย สีหน้าก็เปลี่ยนไปทันที
ผู้คุมทีมก้าวขึ้นมาครึ่งก้าว “หัวหน้าผู้พิพากษาเสิ่น”