กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“รอให้ฉันฟื้นตัวเต็มที่เหรอคะ” มู่ชิงชิงมองดูเฮยชาง “เมื่อกี้คุณบอกเองว่าพละกำลังเริ่มเกิดการเปลี่ยนแปลงแล้วนี่นา”
เฮยชางพยักหน้า
“งั้นยังจะรออะไรอีกละคะ ตอนนี้ก็ดูได้เลย” เธอยื่นมือออกไปสัมผัสข้อมือของเขา แต่เฮยชางกลับดึงมือถอยไปด้านหลังเล็กน้อย
“จั่วซวี่ไป๋เคยบอกไว้ ช่วงสองสามวันนี้เธอเข้าไปในทะเลจิตของเซนติเนลไม่ได้”
“นั่นเขาพูดตอนที่ฉันเพิ่งตื่นต่างหากค่ะ” มู่ชิงชิงเงยหน้าขึ้น “วันนี้ตรวจดูแล้ว พลังจิตฟื้นฟูกลับมาดีมาก อีกอย่าง ฉันแค่ขอดูก่อน ไม่ได้รีบร้อนทำการปลอบประโลมระดับลึกให้คุณสักหน่อย”
เฮยชางยังคงมองดูเธอ
มู่ชิงชิงรู้ดีว่าเขากำลังกังวลเรื่องอะไร ครั้งก่อนที่เธอออกมาจากทะเลจิตของฮั่วเฉินซิง ไม่ทันได้พูดอะไรสักคำก็หลับไปถึงสามวัน ตอนนั้นเขาก็อยู่ข้าง ๆ มู่ชิงชิงรู้ว่าเขาต้องกังวลเรื่องนี้อยู่อย่างแน่นอน
เธอผ่อนน้ำเสียงให้อ่อนลง “ฉันรู้ขอบเขตน่าค่ะ”
“ชิงชิง”
“คุณก็อย่าดูถูกฉันเกินไปสิคะ” เธอกุมมือข้างนั้นที่เขาคิดจะดึงกลับเอาไว้ ปลายนิ้วแนบชิดกับรอยด้านบาง ๆ ในกลางฝ่ามือของอีกฝ่าย “ตอนนี้ฉันเป็นระดับ SS แล้วนะ คุณดูถูกพลังอำนาจของฉันเกินไปหรือเปล่าเนี่ย”