ตอนที่ 238 ในที่สุดเธอก็ตื่น

สิ่งแรกที่แว่วเข้ามาในสติการรับรู้คือเสียงสองเสียง

ดังมาจากที่ไกลแสนไกล ราวกับมีหมอกหนาชั้นหนึ่งที่ปัดเป่าอย่างไรก็ไม่ยอมจางคั่นขวางเอาไว้

คล้ายกับมีใครบางคนคอยเรียกเธอซ้ำ ๆ ว่าชิงชิงด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ ส่วนอีกเสียงหนึ่งนั้นสุขุมยิ่งกว่า เพียงเอ่ยข้างหูเธอประโยคเดียวว่าเขามาเยี่ยมเธอแล้ว

มู่ชิงชิงอยากจะตอบรับ ทว่าร่างกายกลับหนักอึ้งจนขยับไม่ไหว เธอยังคงติดอยู่ในอุโมงค์ที่สั่นไหวแห่งนั้น หมาป่ายักษ์เขี้ยวครามคอยเฝ้าทางออก ส่วนเสือดาวทมิฬล่ามรณะยืนอยู่อีกฝั่ง ตาข่ายเส้นจิตละเอียดที่เธอถักทอขึ้นปูคลุมอยู่บนร่างจิตทั้งสองตัว มันแปรเปลี่ยนตามการกระโดดและการแตะลงพื้นในทุก ๆ ครั้งของพวกมัน

แต่ในยามนี้ พละกำลังทั้งสองสายนั้นกลับชัดเจนยิ่งกว่าในความฝันเสียอีก

พลังจิตของเสือดาวทมิฬล่ามรณะนั้นแข็งแกร่งและเร่าร้อน เบื้องล่างแฝงไปด้วยสีแดงอมดำที่เธอคุ้นเคย มันเปิดรับเธออย่างสมบูรณ์แบบ ขอเพียงเธอเข้าใกล้ ก็จะพันเกี่ยวขึ้นมาทันทีเพื่อปกป้องเธอเอาไว้ด้านในอย่างแน่นหนา