กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
จั่วซวี่ไป๋รีบรุดมาถึงอย่างรวดเร็ว ตอนที่เขาก้าวเข้าประตูมา เรนส์ก็ยังคงกอดมู่ชิงชิงเอาไว้ คงเป็นเพราะไม่ได้รับการตอบสนองติดต่อกันถึงสามวัน ตอนนี้ในที่สุดคนก็ตื่นขึ้นมาแล้ว เขาแทบอยากจะยัดเธอเข้าไปไว้ในอ้อมอกโดยตรง ไม่ให้ใครแตะต้องทั้งนั้น
“เรนส์ ปล่อยออกหน่อยก่อน” จั่วซวี่ไป๋เดินมาที่ข้างเตียง “ฉันจะตรวจ”
“ตรวจแบบนี้แหละ”
จั่วซวี่ไป๋เหลือบตาขึ้นมองเขา
มู่ชิงชิงชะโงกศีรษะออกมาจากอ้อมอกของเรนส์ เอ่ยเสียงเบา “ตรวจได้ค่ะ”
เรนส์ถึงค่อยคลายวงแขนออกเล็กน้อย แต่ยังคงให้เธอนั่งอยู่ในอ้อมอกของตน หางเสือดาวโอบรอบเอวไว้ ไม่มีเจตนาจะถอยห่างออกไปแม้แต่น้อย
จั่วซวี่ไป๋คาดไว้นานแล้วว่าจะเป็นเช่นนี้ จึงคร้านจะสนใจเขาอีก