เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เธอคิดว่าต่อไปจะได้เห็นสมรภูมิอีกครั้ง ทว่าสิ่งที่แว่วมากลับเป็นเสียงเสียดสีแผ่วเบาระลอกหนึ่ง
ปลายแขนขาแมลงท่อนหนึ่งหยุดอยู่ตรงหน้าเธอ นั่นคือร่างกายของฮั่วเฉินซิงเอง
เขาคล้ายจำไม่ได้แล้วว่ากลายเป็นเช่นนี้ตั้งแต่เมื่อใด ผ่านการรับรู้ร่วม มู่ชิงชิงสัมผัสได้ว่าความคิดที่จะยกมือของเขายังคงอยู่ แต่สิ่งที่ค้ำยันออกไปกลับเป็นคมเกราะอันหนักอึ้ง แม้แต่อาวุธที่คุ้นเคยที่สุดก็ยังไม่อาจกุมไว้ได้
ตรงปากทางผ่านมีสิ่งใดบางอย่างขยับไหวเล็กน้อย
ผู้แปลงร่างเป็นแมลงตัวหนึ่งที่เล็กกว่าเขามากกำลังลากร่างคลานเข้ามา สีข้างหน้าท้องฉีกขาดเป็นแผลลึก มันเห็นฮั่วเฉินซิงก็ชะงักไปก่อน จากนั้นจึงพยายามหดตัวถอยหลัง
ด้านนอกพลันสว่างวาบด้วยแสงแห่งการโจมตีสายหนึ่ง
ฮั่วเฉินซิงยันกายขึ้น บังผู้แปลงร่างเป็นแมลงตัวนั้นไว้ด้านใน แรงกระแทกตกลงบนแผ่นหลังของเขา ความเจ็บปวดแผ่กระจายไปตามบาดแผลเดิม เขาหมอบต่ำลงเล็กน้อย รอจนความเคลื่อนไหวด้านนอกล่าถอยไป จึงค่อยขยับเปิดช่องว่างออกมาช่องหนึ่ง