กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
นครลาวาได้ต้อนรับท้องฟ้าแจ่มใสที่ห่างหายไปเนิ่นนาน
มู่ชิงชิงนั่งอยู่ที่ริมเตียง หลับตาลงเล็กน้อย เธอสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าต้นเสี่ยวเสี่ยวจือในส่วนลึกของสติกำลังคลี่หมวกเห็ดสีชมพูอมม่วงจาง ๆ ออกอย่างมีความสุข พลพร้อมกับแผ่คลื่นความผันผวนทางจิตอันเอิบอิ่มและอบอุ่นออกมาเป็นระลอก
“เจ้านาย พลังจิตฟื้นฟูกลับมาทั้งหมดแล้วนะ! ตอนนี้สภาพดีสุด ๆ ไปเลย!” จิตเจตนาอันร่าเริงของเสี่ยวเสี่ยวจือดังก้องขึ้นในสมอง
มู่ชิงชิงลืมตาขึ้น พรูลมหายใจยาวออกมาหนึ่งครั้ง นับตั้งแต่มาถึงโลกใบนี้ เธอมองดูพวกเซนติเนลกระตุ้นพลังจิตในทุกครั้งที่ต่อสู้ ปล่อยให้ทะเลจิตถูกค่าการปนเปื้อนอันคลุ้มคลั่งกัดเซาะ ในใจก็รู้สึกเวทนามาโดยตลอด บัดนี้สภาพฟื้นฟูเต็มเปี่ยม เธอไม่อยากรออีกแม้แต่เค่อเดียว