ตอนที่ 79 ความจริงหน้าที่ขาดหายกับกลิ่นชาที่ยังหลงเหลือ

วันที่ห้าที่เสิ่นเจวี๋ยใช้ชาสมุนไพรปลอบประโลมจิตห่อนั้น พระอาทิตย์ตกของนครลาวายังคงแดงฉาน ไม่มีความเปลี่ยนแปลงใด ๆ ทั้งสิ้น

การตรวจการณ์ตอนเย็นสิ้นสุดลง รองเท้าบูททหารของหัวหน้าผู้พิพากษาตอนที่เหยียบลงบนทางแยกกลับอาคารพักทหาร กลับชะงักไปอย่างประหลาด จากนั้นก็เบี่ยงทิศทางไปราวกับมีผีดลใจ เดินมุ่งหน้าไปยังเขตไกด์ด้านหลังห้องโถงจัดสรร

เขาไม่ได้จะไปสืบคดี และไม่ได้จะไปเรียกตรวจรายงาน

เขาเพียงแค่ เขาเพียงแค่ชาสมุนไพรของตัวเองดื่มหมดแล้ว เขาอยากจะไปเอาอีกสักห่อ อย่างไรเสียเขาก็รู้สึกว่าผลลัพธ์มันดีมาก แค่นั้นเอง

ทว่า ใต้ต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่งที่อยู่ห่างจากประตูใหญ่เขตไกด์ไปอีกสิบกว่าเมตร ฝีเท้าของเสิ่นเจวี๋ยก็ยังคงหยุดลง เขายืนนิ่งไร้ปฏิกิริยาอยู่ตรงริมสุดของห้องโถงจัดสรรเช่นนั้นเต็ม ๆ ถึง 10 นาที