ตอนที่ 102 สิ้นเนื้อประดาตัว เรือรบอับปางสู่สุสานเซียน

ตอนที่ 102 สิ้นเนื้อประดาตัว เรือรบอับปางสู่สุสานเซียน

เศษซากหักพังของเรือรบสุวรรณหยกขาวสวรรค์ผกผันลุกไหม้เป็นเปลวเพลิงสีคราม ร่วงหล่นผ่านม่านเมฆหนาทึบดั่งดาวตกแตกดับกลางเวหา ท้องฟ้าเบื้องล่างมิใช่ผืนดินอันอุดมสมบูรณ์ของมณฑลดวงดารา หากแต่เป็นทัศนียภาพรกร้างว่างเปล่าอันกว้างใหญ่ไพศาลจนสุดลูกหูลูกตา เนินดินสีดำมะเมื่อมทอดตัวยาวสลับซับซ้อนราวกับสุสานไร้ขอบเขต ซากปรักหักพังของสิ่งปลูกสร้างโบราณที่พังทลาย เศษศาสตราวุธยักษ์ที่หักสะบั้นจมอยู่ในหล่มโคลน และกองขยะศิลาเซียนผุพังกองระเกะระกะทับถมกันมานานนับหมื่นปี

ผลึกสวรรค์สองพันล้านก้อนที่เคยสะสมไว้ในท้องพระโรงเรือรบ บัดนี้แตกกระจายกลายเป็นเศษเสี้ยวแสงระยิบระยับ ลอยละล่องเคว้งคว้างอยู่ในห้วงสุญญากาศเบื้องบน หัตถ์เซียนสีทองคล้ำของบรรพชนตระกูลมู่หรงได้กวาดเอาแหวนมิติหลักและกองสมบัติส่วนใหญ่กลับคืนไปในรอยแยกมิติต่อหน้าต่อตา ดั่งการปล้นชิงในพริบตาเดียว ทิ้งไว้เพียงเปลวเพลิงและความว่างเปล่าอันเจ็บปวด