ตอนที่ 101 รอยแยกมิติบรรพกาล กับดักเลือดข้ามมณฑล

ตอนที่ 101 รอยแยกมิติบรรพกาล กับดักเลือดข้ามมณฑล

ลำเรือรบสุวรรณหยกขาวสวรรค์ผกผันแล่นผ่านม่านหมอกสีครามระยิบระยับ ห้วงอวกาศเบื้องนอกหน้าต่างผลึกใสเต็มไปด้วยธารดวงดาวที่ไหลวนเป็นเกลียวคลื่น อุโมงค์มิติเชื่อมต่อระหว่างมณฑลดวงดารากลางกับแดนเซียนโบราณเก้าชั้นฟ้าสงบนิ่งดั่งผืนน้ำยามค่ำคืน แสงประกายพร่างพรายสะท้อนกระทบเสากระโดงเรือเคลือบทองคำแท้ ก่อเกิดเป็นภาพงดงามตระการตา ผนังเรือสลักลายเมฆาลอยเด่น แผ่กลิ่นอายค่ายกลป้องกันระดับหกขั้นสมบูรณ์ออกมาอย่างต่อเนื่อง คลื่นความผันผวนของมิติภายนอกไม่อาจสร้างแรงสั่นสะเทือนแม้แต่น้อย

บนดาดฟ้าเรือชั้นบนสุด ฉู่เสวียนนั่งเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ไม้หอมอย่างสบายอารมณ์ ใบหน้าหล่อเหลาเกลี้ยงเกลาฉาบด้วยรอยยิ้มอิ่มเอมใจ นิ้วมือเรียวยาวเคาะโต๊ะหยกเป็นจังหวะ สายตากวาดมองกองสมบัติที่จัดเรียงเป็นระเบียบภายในห้องโถงกักเก็บ แหวนมิติหลายสิบวงวางเรียงราย แต่ละวงอัดแน่นไปด้วยผลึกสวรรค์ส่องแสงระยิบระยับ รวมกันแล้วไม่ต่ำกว่าสองพันล้านก้อน ยังไม่นับรวมขวดหยกบรรจุโอสถวิญญาณระดับแปดและเก้าอีกนับหมื่นขวด กลิ่นหอมกำจายของสมุนไพรบัวดาราสวรรค์เก้ากลีบและแร่สวรรค์สิบแปดชิ้นลอยอบอวลไปทั่วลำเรือ ทุกสิ่งล้วนเป็นของวิเศษที่พร้อมจะผลักดันให้เขาก้าวข้ามคอขวดไปสู่ขอบเขตใหม่อย่างง่ายดาย