กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 101 ชู่ อย่าพูด มีเรื่องแปลก ๆ
จนกระทั่งพวกของเหลยอวี๋ทยอยกันได้สติขึ้นมา คนอื่น ๆ จึงค่อยถอนหายใจออกมาได้อย่างโล่งอกในที่สุด
ยังดี ยังถือว่าดี
ไม่ต้องให้พวกเขาต้องสละอ้อมกอดของตัวเองออกไป
“หัวของฉันล่ะ หัวของฉันยังอยู่ไหม”
ทันทีที่ถานจื่อซวี่ลุกขึ้นนั่งก็ลูบคลำศีรษะบนคอตัวเองอย่างอกสั่นขวัญแขวน ลูบอยู่หลายรอบจนแน่ใจว่าหัวยังอยู่ดีถึงได้สงบใจลงมาได้บ้าง
“นาย… เป็นบ้าไปแล้วเหรอ”
สือหลินมองเพื่อนร่วมทีมที่กำลังกอดศีรษะขยี้ไม่หยุด แล้วเอ่ยปากถามอย่างอ้อมค้อมยิ่ง
ทำไมรู้สึกว่าไม่ค่อยปกติกันไปหมด
ไป๋เจี๋ยเองก็เช่นกัน พอตื่นขึ้นมาก็เอาแต่ก้มหน้าไม่พูดไม่จา