กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 102 เนื้อติดมันหนึ่งก้อนหน้าประตู
สภาพอากาศมืดครึ้มหนาวเหน็บยะเยือก ดูท่าทางฝนตกหนักใกล้จะมาถึงแล้ว
แต่ยังโชคดีที่ชั่วคราวนี้ยังไม่มีลมพัดหวีดหวิว
ซูอี้ที่สวมเสื้อคลุมตัวเล็กอยู่แล้วจำต้องสวมเสื้อไหมพรมสีขาวทับอีกชั้น
ก็ยังถือว่า…
เห็นแก่มันดูดี เธอจึงยอมฝืนใจสวมไว้ก็แล้วกัน
“ทุกคนเก็บของเสร็จเรียบร้อยกันหรือยัง? ถ้าพร้อมแล้วพวกเราก็ออกเดินทางกันเถอะ”
เหลยอวี๋หยิบกระเป๋าเป้ใบใหญ่ขึ้นมาสะพายบ่าเป็นคนแรก
ทว่ายังไม่ทันที่คนทั้งหลายจะเปิดประตูใหญ่ ด้านนอกลานบ้านพลันมีเสียงที่คุ้นเคยดังขึ้น
“หัวหน้าเหลย เกิดเรื่องแล้ว!”