เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 165 ช่องว่างแห่งพลังประจักษ์ชัดในแวบเดียว
"บัดซบเอ๊ย!"
เมื่อเห็นแขนของอวี๋จิ้นฟื้นฟูกลับคืนมาดั่งเดิมและพุ่งเข้ามาสังหารอีกครั้ง คทาจึงได้แต่กัดฟันเข้ารับมือ
เขาย่อมรู้ซึ้งดีว่าเป้าหมายของอีกฝ่าย คือการบั่นทอนกำลังของเขากับผู้พเนจร
เมื่อใดที่พวกเขาเริ่มเผยความอ่อนล้าออกมา อีหลัวที่ซุ่มซ่อนอยู่ในเงามืดก็จะเผยเขี้ยวพิษดั่งอสรพิษร้าย กัดกระชากพวกเขาสักแผลหนึ่งอย่างเหี้ยมเกรียมทันที
ส่วนพูเว่ยตัวและมั่วซือนั้น ถูกเขาตัดออกจากสมการไปนานแล้ว
ไม่ว่าจะเป็นยักษ์เพลิงอย่างอวี๋จิ้น หรืออีหลัวที่ผลุบๆ โผล่ๆ สองคนนี้ล้วนไม่มีวิธีการรับมือที่เพียงพอ หน้าที่เพียงอย่างเดียวคือช่วยแบ่งเบาการโจมตีของอวี๋จิ้นไปบ้างเท่านั้น
"ฮ่าๆๆ ไร้ประโยชน์ พวกเจ้าไม่ใช่คู่ต่อสู้ของพวกเราหรอก!"
เสียงหัวเราะอันบ้าคลั่งของอวี๋จิ้นดังกึกก้องไปทั่วถ้ำหิน สั่นสะเทือนจนเศษหินบนผนังร่วงกราว
ตูม!