เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 164 คนที่อยู่คนเดียวคือเจ้าต่างหาก
ทุกคนคาดไม่ถึงเลยว่าศัตรูจะเล่นไม้ตายนี้
โดยไม่ทันตั้งตัว และยังไม่ทันได้หลบหนีออกจากถ้ำหิน ก็ถูกหินยักษ์ที่ร่วงหล่นลงมาจากฟากฟ้ากลืนกินเข้าไปทั้งร่าง!
ตูม ตูม ตูม!
ชั่วขณะนั้น เสียงระเบิดดังกึกก้องสนั่นหวั่นไหว ฝุ่นควันตลบอบอวลฟุ้งกระจายไปทั่ว
ซูหนานรู้สึกเพียงว่าทัศนียภาพเบื้องหน้าพลันมืดมิดลงอย่างกะทันหัน ฝ่าเท้าเหยียบลงบนความว่างเปล่า ทั้งร่างพลันร่วงดิ่งลงสู่เบื้องล่างทันที
ในเสี้ยววินาทีวิกฤต ซูหนานตัดสินใจกระตุ้นแกนกลางตราเวทเข้าห่อหุ้มทั่วทั้งร่างอย่างเด็ดขาด เมื่อผนวกกับพลังป้องกันของแหวนพิทักษ์เอกอุและเวทเกราะคุ้มกาย หินยักษ์ที่ร่วงหล่นลงมาจากด้านบนจึงไม่อาจสร้างบาดแผลให้แก่เขาได้แม้แต่รอยขีดข่วนเดียว
ตามติดด้วยการกระตุ้นเวทลอยตัวบนเสื้อคลุมเวทมนตร์ล่องหน ร่างที่กำลังร่วงหล่นจึงทรงตัวได้อย่างรวดเร็ว ลอยเคว้งคว้างหยุดนิ่งอยู่กลางอากาศ
เสียงคำรามกึกก้องข้างหูค่อยๆ ลดทอนความดังลงอย่างช้าๆ
เหนือศีรษะไม่มีหินยักษ์ร่วงหล่นลงมาอีกแล้ว