เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 137: สิ่งมีชีวิตกึ่งเทพ การยอมสวามิภักดิ์และคู่แข่ง
หากจะกล่าวว่าคาชัมเป็นนครรัฐ มิสู้กล่าวว่าเป็นเสาหินขนาดยักษ์ที่เต็มไปด้วยโพรงรูพรุนเว้าแหว่งจะตรงความเป็นจริงเสียกว่า
เสาหินตระหง่านสูงเกือบสามร้อยเมตรถูกเจาะเป็นโพรงถ้ำหนาแน่นแน่นขนัด มองดูคล้ายกับรังมดขนาดยักษ์ ช่องทางภายในยิ่งคดเคี้ยวสลับซับซ้อนอย่างยิ่งยวด
นอกจากแมลงที่สามารถสื่อสารกันด้วยฟีโรโมนแล้ว สิ่งมีชีวิตเผ่าพันธุ์อื่นที่ย่างกรายเข้าไป ย่อมหลงทางอยู่ในรังแมลงที่วกวนดั่งเขาวงกตนี้ได้ง่ายดายยิ่ง
โดยภาพรวมแล้ว นี่คือสมรภูมิที่เหมาะแก่การต่อสู้ของเผ่าพันธุ์แมลงอย่างยิ่ง
และเพราะอาศัยความได้เปรียบในถิ่นของตนนี้เอง คาชัมจึงสามารถยืนหยัดอย่างไร้พ่ายมาได้ตลอดหลายปีที่ผ่านมา
"อูกอช่างเลือกทำเลได้ยอดเยี่ยมจริงๆ"
ซูหนานกวาดสายตามองสำรวจเสาหินตรงหน้า
น่าเสียดายที่สถานที่แห่งนี้เหมาะแก่การอยู่อาศัยของพวกแมลงเท่านั้น อีกทั้งยังถูกขุดเจาะจนพรุนไปหมดเช่นนี้ จึงยากที่จะนำมาดัดแปลงใช้ประโยชน์ หลังจากยึดครองมาได้ก็แทบไม่มีประโยชน์อันใด คงทำได้เพียงปล่อยทิ้งให้รกร้างว่างเปล่า
เว้นเสียแต่เขาจะเพาะเลี้ยงฝูงแมลงขึ้นมาเหมือนอย่างอูกอ