เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 138: ความหวังในการเลื่อนขั้นสู่พ่อมด
สามวันให้หลัง
ซูหนานนำกองทัพโกเลมเคลื่อนพลเข้าสู่มาตู และเข้าควบคุมนครรัฐแห่งนี้อย่างเป็นทางการ
ต้องยอมรับว่า แวมไพร์เป็นเผ่าพันธุ์ที่แข็งแกร่งอย่างยิ่ง
พวกเขามีอายุขัยยืนยาว เล่ห์เหลี่ยมแพรวพราว กำลังรบกล้าแข็ง ไม่ว่าจะรบพุ่งในสมรภูมิซึ่งหน้า หรือรับหน้าที่เป็นหน่วยสอดแนมและมือสังหาร ล้วนทำได้อย่างยอดเยี่ยม
จุดอ่อนเพียงอย่างเดียวคือการหวาดกลัวแสงแดดและอัตราการสืบพันธุ์ที่ต่ำเตี้ยเรี่ยดิน
ทว่าในโลกใต้พิภพ ข้อแรกสามารถมองข้ามไปได้โดยสิ้นเชิง
ในทางกลับกัน ปัญหาเรื่องอัตราการสืบพันธุ์ต่ำนี่เองที่จำกัดการขยายอิทธิพลของมาตู
ในนครรัฐอันกว้างใหญ่ ประชากรแวมไพร์รวมกันยังไม่ถึงสองร้อยตน ทว่ามีเผ่าพันธุ์บริวารและพวกทาสรวมกันมากถึงหลักหมื่น
หากมิใช่เพราะแวมไพร์แต่ละตนมีพลังการต่อสู้สูงส่ง มีอัศวินและอัศวินชั้นสูงอยู่เกลื่อนกลาด ย่อมไม่มีทางสะกดข่มพวกบริวารและทาสจำนวนมหาศาลเหล่านี้ได้เลย