กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 163
ผู้รอดชีวิตบนภูเขาอานหยางตั้งปืนกลหลายกระบอกไว้ตรงช่องเปิดของรั้วไม้ ชายวัยกลางคนผู้เป็นหัวหน้าหลบอยู่หลังที่กำบังซึ่งจัดแต่งไว้เหมือนกับในหนังสงครามต่อต้านญี่ปุ่นไม่มีผิดเพี้ยน เขายกโทรโข่งขึ้นมาตะโกนสุดเสียงว่า "ที่นี่ของเราสถานที่จำกัด เสบียงก็ไม่ค่อยมี มีแต่คนเยอะ น้องชาย คนทางพวกคุณก็ไม่ใช่น้อย คนของเราก็ไม่ใช่ไก่กา พวกเราเองก็จนปัญญาเหมือนกัน พวกคุณไปที่อื่นเถอะ ที่นี่พวกเราคงรับไว้ไม่ไหวจริงๆ อีกอย่าง พวกน้องชายอย่าได้คิดจะบุ่มบ่ามเข้ามาเชียว ปืนกลหลายกระบอกกับระเบิดดินของฉันไม่ได้มีไว้ประดับนะ กระสุนพวกนั้นมันไม่มีตา อย่าต้องมาสังเวยชีวิตอย่างไร้ความหมายเพราะพื้นที่ส่วนเดียวเลย"