บทที่ 162

บทที่ 162

ผ่านพ้นค่ำคืนหนึ่งไป ในวันรุ่งขึ้นเซี่ยไป๋และคณะก็ออกเดินทางกันอีกครั้ง

ตลอดการเดินทางในระยะทางช่วงถัดจากนี้กลับราบรื่นไร้คลื่นลม เซี่ยไป๋นำพากลุ่มยานพาหนะขับเคลื่อนไปตามเส้นทางหลวงอย่างต่อเนื่อง พร้อมกับบดขยี้เหล่าซอมบี้ไปตลอดทาง ควบคู่ไปกับการรุดหน้ามุ่งตรงไปยังทิศทางของเมืองเซิ่งจิงอย่างไม่ขาดสาย

กลุ่มยานพาหนะของเซี่ยไป๋มีขนาดใหญ่โตและมีจำนวนผู้คนไม่น้อย ขนาดจึงดูมหึมาเป็นอย่างยิ่ง ท่ามกลางยุควันสิ้นโลกในยามนี้ สำหรับกลุ่มผู้รอดชีวิตทั่วไปแล้ว กองกำลังผู้รอดชีวิตนับพันคนเช่นเขาเรียกได้ว่าเป็นพวกที่เดินกร่างไปได้ทั่วทุกแห่งหนอย่างแท้จริง ต่อให้เป็นขุมกำลังขนาดเล็กที่มีความแข็งแกร่งทั่วไป ก็ยังไม่กล้าที่จะลุกขึ้นมาต่อกรกับพวกเซี่ยไป๋เลยด้วยซ้ำ

ด้วยเหตุนี้ ตลอดเส้นทางที่ขับผ่านมา กลุ่มผู้รอดชีวิตกลุ่มย่อย ๆ ที่พบเจอส่วนใหญ่ต่างก็เลือกที่จะหลีกทางให้ด้วยความเกรงกลัว หรือไม่ก็ตัดสินใจขอกลืนตัวเข้าร่วมกับขบวนรถของพวกเขา