บทที่ 152

บทที่ 152

ชั่วขณะนั้น บนยอดตึกระฟ้าผู้คนเบียดเสียดพลุกพล่านเกิดความโกลาหลขึ้นถึงขีดสุด กระทั่งมีคนถูกเบียดตกจากยอดตึกสูงลงไปอย่างน่าสลดใจ

เรือรบเปิดฉากยิงในพริบตา กระสุนหนึ่งนัดตกลงไปกลางคลื่นซอมบี้ ซอมบี้จำนวนมากที่อัดแน่นอยู่เบื้องล่างถูกระเบิดจนแหลกละเอียดเป็นชิ้น ๆ

ส่วนบนพื้นดิน จ้าวเต๋อเซิ่ง ผู้ตื่นรู้ที่ขับรถฝ่าตะลุยไปทั่วท่ามกลางคลื่นซอมบี้ ยิ่งโผล่ศีรษะออกมาจากตัวรถ มองขึ้นไปยังท้องฟ้าทอดยาวสุดสายตา พร้อมกับโบกแขนไปมาแล้วตะโกนสุดเสียงว่า "อย่าเพิ่งวิ่งหนีออกไปข้างนอก ขึ้นตึก! ขึ้นตึก! ทุกคนขึ้นตึกไปซะ!"

ในเวลาเดียวกันภายในเรือรบ เซี่ยไป๋เมื่อได้เห็นฉากเหตุการณ์เช่นนี้ก็อดประหลาดใจอยู่บ้างไม่ได้