เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“สะสมเสบียงให้มากหรือ?”
“สถาปนาตนเป็นกษัตริย์โดยเร็วหรือ?”
จางหานครุ่นคิดอย่างจริงจัง
“กวนจงเวลานี้เต็มไปด้วยความเสียหาย ประชาชนเดือดร้อนไร้ทางทำกิน หากรัฐฉินจะกอบกู้ราษฎร ก็ต้องสะสมเสบียงให้มากจริงๆ หากต้าฉินจะกลับมาผงาดอีกครั้ง ก็ต้องการเสบียง”
“เพียงแต่การสถาปนาตนเป็นกษัตริย์โดยเร็วนั้นหมายความว่ากระไร หรือว่า……”
จางหานถอนหายใจยาว เมื่อพูดถึงสถานการณ์ของต้าฉิน เขาเลี่ยงไม่ได้ที่จะเศร้าใจขึ้นมา
จ้าวหลงกำลังจะปลอบจางหานสักหน่อย แต่หมอนี่ปรับตัวได้เองแล้ว จ้องมองจ้าวหลงด้วยสายตาเป็นประกาย
“จ้าวเปินคนสามัญผู้นี้มีแต่ความกล้าหาญไร้สติปัญญาจริง แต่ถือความรักใคร่และความภักดีอย่างหนักแน่น ความเคารพที่มีต่อองค์ชายก็มาจากใจจริง องค์ชายย่อมเป็นยอดคน”
“กลยุทธ์ขององค์ชายย่อมไม่เรียบง่ายเพียงเท่านี้แน่ ขอองค์ชายโปรดเล่าโดยละเอียด”
จ้าวหลงมองจางหานอย่างสงสัย ทำไมรู้สึกว่าความเคารพของจางหานก็ออกมาจากใจจริงเช่นกัน