กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 41 คณะผู้บริหารในอนาคตของโรงงานรีดเหล็ก
วันสบาย ๆ ที่ได้แอบอู้งานคงไม่ยืนยาวไปตลอด!
ปลายเดือนพฤศจิกายน โหลวปั้นเฉิงที่หายหน้าหายตาไปนานก็ปรากฏตัวแถวครัวเล็กเสียที
ที่ติดตามเขามาด้วยคือชายวัยกลางคนสิบกว่าคน แต่ละคนแต่งตัวเรียบง่ายและมีใบหน้าซูบผอม
โหลวปั้นเฉิงไม่ได้ทักทายสวีผิงอัน แต่หันไปสั่งงานเจ้าอ้วนหวังโดยตรง
“หัวหน้าหวัง ตอนเที่ยงให้ครัวเล็กจัดเตรียมอาหารรับรองสักมื้อ พวกเราจะเลี้ยงต้อนรับหัวหน้าชุดหาน”
หัวหน้าชุดหานคนนี้ดูจากรูปลักษณ์ภายนอกแล้วน่าจะอายุห้าสิบกว่าปี
แน่นอนว่าในยุคนี้จะกะอายุจากหน้าตาก็ไม่ค่อยแม่นนัก ยิ่งผ่านอะไรมามาก ใบหน้าก็ยิ่งดูกรำชีวิต
หัวหน้าชุดหานผู้นี้ก็ดูผ่านความยากลำบากมามากทีเดียว
เขาสวมชุดก้านปู้สีเทาที่ซักจนซีดขาว