เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 40 หาเงินน่ะ ไม่น่าอายหรอก!
พอจัดการเรื่องในบ้านเรียบร้อย ในที่สุดสวีผิงอันก็ได้เริ่มใช้ชีวิตรับเงินเดือนพลางอู้งานอย่างสบายใจเสียที
วันแรกของการทำงาน เจ้าอ้วนหวังไม่มา
พอถึงวันที่สอง ในที่สุดก็ได้เจอหน้าเขา
เจ้าอ้วนหวังหน้าตาห่อเหี่ยวราวกับเพิ่งสูญเสียพ่อแท้ ๆ ไป
“ผิงอันเอ๊ย วันเวลาสบาย ๆ ของพวกเราสองคนเห็นทีจะหมดลงแค่นี้แล้วล่ะ”
ทั้งคู่นั่งอยู่บนขั้นบันไดนอกประตูหลังของครัวเล็ก
สวีผิงอันสูบบุหรี่พ่นควันฉุย ฟังเจ้าอ้วนหวังที่นั่งข้าง ๆ ถอนหายใจ
“เป็นอะไรไปล่ะ? ทำไมวันเวลาสบาย ๆ ถึงจะหมดลงเสียแล้ว? ชีวิตดี ๆ ของพวกเราเพิ่งจะเริ่มต้นเท่านั้นเอง!”
“เฮ้อ เถ้าแก่โหลวตกลงกับทางการเรียบร้อยแล้ว โรงงานรีดเหล็กกำลังจะเริ่มปรับเข้าสู่การร่วมทุนระหว่างรัฐและเอกชนอย่างเป็นทางการ”