ตอนที่ 281 หมาป่า

เสียงลม

เสียงลมหวีดหวิว

สิ่งนี้ทำให้ฮันเตอร์หวนคิดถึงวันเวลาที่ตนกับเหล่าสหายร่วมทางเคยต่อสู้อยู่บนเรือเหาะอยู่บ้าง เขาจำเถาวัลย์ที่พุ่งตรงขึ้นสู่เวหา ผู้บัญชาการนามว่าแจ็ก รวมถึงยักษ์น่าสะพรึงกลัวเหนือชั้นเมฆที่มีพลังสะเทือนขุนเขาได้

บัดนี้ พวกเขาต้องเผชิญหน้ากับศัตรูอีกตน ความน่าสะพรึงกลัวอีกแบบ ทว่าอีกฝ่ายกลับถูกทำให้อ่อนกำลังลงจนถึงขีดสุดแล้ว

ตรงหน้าพวกเขา ร่างกายของหมาป่าเริ่มแตกสลายแล้ว มันใช้ท่อนแขนอันแหลกยับเยินของตนโอบกระดูกกะโหลกศีรษะที่กระจัดกระจายกลับเข้าสู่อ้อมอกอย่างสูญเปล่าเป็นระยะ ประหนึ่งผู้ที่ท้องได้รับบาดเจ็บพยายามยัดกลับเข้าที่ลำไส้ที่ไหลหลุดออกมา โดยฝากความหวังว่าจะกอบกู้ชีวิตกลับคืนมาได้ด้วยการกระทำอันไร้ประโยชน์นี้

ทว่าอานุภาพคาถาของลั่วเฉินร้ายกาจเกินไป แม้มันจะใช้ร่างกายตัวเองขวางการโจมตีไว้ส่วนหนึ่ง แต่พละกำลังที่หลงเหลืออยู่ก็ยังคงกัดกร่อนกระดูกกะโหลกศีรษะเหล่านั้น ทำให้รูปร่างของมนุษย์หมาป่ายิ่งผ่ายผอมเกรียมไหม้ยิ่งขึ้นเรื่อย ๆ