ตอนที่ 280 หมาป่า VS นายพราน

“แค่ก ๆ... ฟู่ว...”

ฮันเตอร์เบิกตากว้างอย่างฉับพลัน หน้าอกกระเพื่อมอย่างรุนแรง ฝืนเค้นออกมาเสียงไอจากส่วนลึกในลำคอเป็นชุด ตามด้วยเสียงหอบหนัก เหงื่อเย็นเยียบซึมทะลุเสื้อผ้าด้านหลัง แนบติดผิวหนัง

ในสมองของเขายังคงวนเวียนอยู่กับทิวทัศน์เมื่อครู่ ประหนึ่งแผลเป็นที่ทิ้งไว้หลังถูกไฟแผดเผาซึ่งยากจะลบล้าง ทั้งลั่วเฉินที่เผยออกมาใบหน้าเหี้ยมเกรียมออกมาอย่างฉับพลัน ทั้งสโนว์องค์หญิงที่ร้องอุทาน รวมถึงบาดแผลบนหน้าอกของตนเอง...

ทว่าเขารู้ดีว่านั่นเป็นของปลอม

เช่นเดียวกับที่ลั่วเฉินเชื่อมั่นในการระแวดระวังของเขา ทหารผ่านศึกผู้ตะเกียกตะกายกลับมาจากขอบเหวแห่งความเป็นความตายนับครั้งไม่ถ้วนผู้นี้ก็เชื่อมั่นอย่างลึกซึ้งในจุดหนึ่งเช่นกัน หากพ่อมดที่ชื่อลั่วเฉินคิดจะลอบโจมตีเขาจริง ๆ บนใบหน้าของอีกฝ่ายย่อมไม่มีทางเผยเค้าลางใด ๆ ออกมาเป็นอันขาด