กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“……สังหารสโนว์องค์หญิง แล้วนำกลับมาซึ่งหัวใจของเธอ!”
ปัง!
“ฮันเตอร์ หมาป่าหักขาดขาฉันแล้ว ขอร้องล่ะ พาฉันไปด้วย ฉันหนาวเหลือเกิน……”
ปัง!
“องค์หญิง โปรดอภัยที่พวกเรามาคุ้มครองท่านล่าช้า แต่โปรดรีบจากไปห่างจากบุคคลอันตรายข้างกายท่าน เขาถูกส่งมาโดยราชินีเพื่อไล่สังหารท่าน!”
ปัง!
“พี่สาว~อย่าหลบซ่อนเลยนะ? ฉันมาหาเจ้าเล่นแล้ว~”
ปัง!
แสงอัคคีทุกสายมาพร้อมเสียงปืนหนึ่งนัด เสียงปืนทุกนัดทำลายจนพังซึ่งเงาประหลาดในหมอก เสียงแต่ละเสียงช่างคุ้นเคย แต่กลับเลือนรางเหลือเกิน