ตอนที่ 274 ฟ้ามืดโปรดหลับตา ภาคห้า

“หนูน้อยหมวกแดง เข้าใกล้อีกหน่อย ยายมองเธอไม่ชัด…”

เสียงเพรียกหาที่ชราภาพแต่เปี่ยมเมตตาดังมาจากในหมอก ในโทนเสียงแทรกบทเพลงประหลาดที่เลือนรางแทบไม่มี หากเดนนิสอยู่ที่นี่ คงรู้สึกคุ้นหูอย่างผิดปกติ

【นั่นไม่ใช่ยาย】

ในหมอกหนาที่ทำให้ทุกสิ่งกลายเป็นน่าสงสัย ความอบอุ่นใจที่เสียงนี้มอบให้ ไม่น้อยไปกว่านักเดินทางที่เดินฝ่าทุ่งหิมะน้ำแข็ง แล้วจู่ ๆ เหลือบเห็นแสงอัคคีสีส้มเหลืองกระเพื่อมไหวลอดออกมาจากป่าเบื้องหน้า พร้อมเสียงเปรี๊ยะจากการเผาไหม้ฟืนข้างใบหู

นักเดินทางที่เร่งรีบแทบรอไม่ไหวก้าวหน้าไป จนเท้าพลาดก้าวลงในรอยแยกที่ถูกหิมะใหม่กลบเกลื่อนอย่างแนบเนียน จึงรู้ตัวในความหนาวเสียดแทงถึงกระดูกว่านั่นเป็นเพียงภาพลวงตาที่แสงจันทร์ออกแบบไว้อย่างพิถีพิถันบนเกล็ดน้ำแข็งในทุ่งหิมะ