ตอนที่ 268 ถึงขั้นรวมโต๊ะเล่นเกมมนุษย์หมาป่าได้แล้ว

"ต๊อก... ต๊อก... ต๊อก..."

เสียงฝีเท้าดังขึ้นบนพื้นไม้ที่ค่อนข้างเก่าทรุดโทรม

หนูน้อยหมวกแดงผลักประตูห้องเข้าไปอย่างประหม่า สิ่งที่ปรากฏสู่สายตาคือห้องรับแขกอันโล่งกว้าง

ห้องรับแขกไม่ได้ใหญ่โต ทว่าเมื่อมีเครื่องเรือนอยู่อย่างหายากจึงยิ่งดูว่างเปล่า หากนับรวมเก้าอี้โยกไม้โอ๊กที่พิงชิดผนังและม้านั่งเตี้ยเข้าไปด้วย ลูกบาศก์ทำจากไม้ที่พอจะเรียกว่าเครื่องเรือนได้ก็มีไม่เกินเก้าชิ้น

เตาผิงก่ออิฐซึ่งตั้งอยู่ตรงข้ามหน้าประตูพอดิบพอดีบรรจุไว้ด้วยเถ้าถ่านที่เหลือสีขาวที่เผาผลาญจนหมด ไม่หลงเหลือไออุ่นแม้แต่น้อย ดอกลาเวนเดอร์ตากแห้งบนชั้นวางเหนือเตาผิงกับหนังสือเก่ามุมงอไม่กี่เล่มที่วางกระจัดกระจายอยู่ด้านข้าง คงเป็นสิ่งประดับตกแต่งเพียงไม่กี่อย่างของที่นี่