กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“สรุปว่า นี่คือสิ่งที่พวกคุณเห็นในตอนนั้น”
ลั่วเฉินเพ่งมองสิ่งที่ลอยมาตามแม่น้ำจากต้นน้ำ มันคือโครงกระดูกจำนวนมากที่ไร้รูปทรง จากเค้าโครงพอจะจำแนกได้อย่างพอถูไถว่า เดิมทีมันไม่ได้มาจากสัตว์ป่าอย่างหมาป่า แต่เป็นสิ่งมีชีวิตสองขาบางชนิด
“พูดให้ชัดก็คือมนุษย์”
เขาก้มตัวหยิบกระดูกท่อนหนึ่งจากขอบชายตื้นขึ้นมาโดยทำโดยพลัน ไม่สิ ถ้าจะพูดให้ถูกคือครึ่งท่อน
ปลายด้านหน้าของมันเรียวเล็ก ส่วนด้านหลังควรค่อย ๆ หนาขึ้นจนเป็นโครงสร้างสมบูรณ์ แต่กลับถูกหักขาดอย่างป่าเถื่อนเสียก่อน เผยออกมาให้เห็นปลายกระดูกหน้าตัดเรียบที่ถลนออก ไม่ต่างจากโชคชะตาอันน่าเศร้าของเจ้านายเดิมที่ถูกตัดขาดอย่างฉับพลัน