กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
แสงอาทิตย์เจิดจ้าส่องผ่านร่องแยกระหว่างผืนป่า สาดเป็นปื้นแสงด่างพร้อยลงบนทางเดินเล็กเฉอะแฉะที่นำไปสู่ตำบลไป๋สือ
นายพรานฮันเตอร์สะพายสัมภาระที่แทบจะว่างเปล่า ก้าวเท้าหนักอึ้งกว่าตอนมาเป็นหลายเท่า และเดินทางกลับไปท่ามกลางความเงียบงัน
สุนัขล่าเนื้อผู้ซื่อสัตย์กลับมีท่าทีผิดธรรมชาติ มันเดินตามอยู่ข้างเท้าด้วยท่าทางห่อเหี่ยว ส่วนลาผอมที่แบกเปลือกกายขนาดใหญ่ไว้บนหลังก็หาได้ยากยิ่งที่จะไม่ส่งเสียงฟึดฟัดอย่างรำคาญ
ทั้งปาร์ตี้ถูกปกคลุมอยู่ในความเงียบหายอันกดดัน
“……”