กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เมื่อฮันเตอร์แบกความหนักใจกลับมาถึงบ้านไม้หลังเล็กของนายพรานที่คุ้นเคยตรงชายขอบตำบลไป๋สือด้วยฝีเท้าหนักอึ้ง เขาก็ต้องประหลาดใจเมื่อพบว่ามีเงาร่างสองร่างรออยู่ที่ลานหน้าบ้านของเขามานานแล้ว
แสงสนธยาฉาบขอบเค้าโครงของคนทั้งสองเป็นสีทองหม่น ท่ามกลางความเงียบงันนั้นกลับแฝงความสงบเงียบที่ไม่เข้าพวกกับชนบทแห่งนี้
ใจฮันเตอร์กระตุกวูบ มือเลื่อนไปแตะมีดล่าสัตว์ตรงเอวที่เคยอาบเลือดสัตว์มานับไม่ถ้วนโดยไร้จิตสำนึก สายตาคมกริบดุจเหยี่ยวกวาดผ่านคนทั้งสองอย่างรวดเร็ว