ตอนที่ 245 ปลาคาร์ป

ปลาย่อมว่ายอยู่ในน้ำ นี่เป็นสามัญสำนึก

แต่ทุกสิ่งที่ลั่วเฉินเห็นกับตาจนถึงตอนนี้ล้วนบอกเขาว่า ต้นตอของโรคอยู่ที่มนุษย์ปลา อยู่ที่ความโลภ อยู่บนแผ่นดิน เป็นเนื้องอกที่ควักออกได้ เป็นโรคภัยที่รักษาให้หายได้

ทว่าสิ่งที่คร่าชีวิตผู้คนไม่เคยมีเพียงสิ่งเล็กน้อยเหล่านี้ มันอาจยิ่งใหญ่กว่านั้น และเกินกำลังมนุษย์ยิ่งกว่านั้น

เหมือนอย่างตอนนี้

ประกายแสงสีทองอันอบอุ่นอ่อนโยนลอดผ่านเหล่าทหารที่มีแววตาเลื่อนลอย ตกกระทบใบหน้าลั่วเฉิน แต่กลับทำให้ความหนาวเย็นเสียดแทงถึงกระดูกผุดขึ้นในใจเขาเท่านั้น