กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“ไม่คิดเลยว่าจะมีแขกผู้ทรงเกียรติเช่นคุณมาเยือน”
“คุณดูเหมือนสับสนมาก แต่สำหรับคนที่เพิ่งถูกทอดทิ้ง……ก็ถือเป็นเรื่องปกติ”
“แต่ผมมีข้อเสนอที่จะทำให้คุณลืมเรื่องชวนหดหู่พวกนั้นได้……”
——————
“ทำไมในศีรษะถึงมีความทรงจำแค่นี้?”
ลั่วเฉินขว้างกะโหลกศีรษะของตัวเองที่เพิ่งถูกกระชากออกขึ้นเบา ๆ แล้วรับไว้ เขาจุ๊ปากพลางมองด้านในกระดูกกะโหลกศีรษะที่ถูกฉลุออกจนกลวง ความเหนียวหนืดที่เกาะติดอยู่ในช่องปากทำให้คลื่นไส้หนักขึ้นอีกครั้ง ทำลายความอยากอาหารจนหมดสิ้น
เขารู้สึกว่าวันนี้คงไม่อยากกินข้าวแล้ว
เมื่อคิดเช่นนั้น ลั่วเฉินก็หุบปากที่เพิ่งงอกขึ้นใหม่ พยายามขับไล่สัมผัสเลวร้ายที่ยังหลงเหลืออยู่ในลำคอ