ตอนที่ 223 หัวหน้าหมู่บ้านข่าวกรองระดับ T0

เสียงเด็กน้อยใสแจ๋วแต่งแต้มสีสันที่แตกต่างอย่างสิ้นเชิงลงในเสียงรบกวนสีขาวของคลื่นทะเล ตามมาด้วยเสียงฝีเท้าที่ค่อย ๆ ชัดเจนขึ้นจากโดยรอบ

เสียงนั้นเป็นเสียงกุกกัก มีความรู้สึกเหนียวหนืดและเชื่องช้าอืดอาดอยู่เล็กน้อย ลั่วเฉินพลันรู้สึกคุ้นหูอย่างบอกไม่ถูก แต่ความคิดที่ยุ่งเหยิงสับสนจับภาพจำเลือนรางนั้นไว้ไม่ทัน

เวลาไม่ได้เหลือมากนักที่จะป้อนให้การคิด ไม่นาน เงาร่างที่เดินกันเป็นกลุ่มสองสามคนก็เริ่มปรากฏออกมาจากหลังกระท่อมเพิงทีละคนสองคน

ชั่วพริบตาที่เห็นพวกเขา สายในใจของลั่วเฉินก็คลายลงเล็กน้อย คนตรงหน้าเหล่านี้เห็นได้ชัดว่าห่างไกลจากคำว่าอันตรายมาก—