กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เมื่อรู้ว่าเรื่องราวที่สอดคล้องกับอาณาจักรดาวเรืองคือเรื่อง《สโนว์องค์หญิง》 ลั่วเฉินก็หมดอรรถรสที่จะสนทนากับหัวหน้าหมู่บ้านต่อทันที เขาตอบรับส่ง ๆ อีกสองสามประโยค แล้วก็คิดจะจากไป
เพราะตามคำอธิบายของหัวหน้าหมู่บ้าน เส้นเรื่องคงดำเนินมาถึงช่วงที่ “ราชินีเตรียมกลั่นแกล้งองค์หญิง” แล้ว เวลาไม่คอยใคร เขาไม่มีเวลาเดินทอดน่องอย่างเนิบช้าไปเมืองหลวง หากพลาดเหตุการณ์ที่เป็นกุญแจสำคัญขึ้นมา ต่อให้ร้องไห้ก็ไม่รู้จะไปร้องที่ไหน
ดังนั้น เขาต้องรีบสะสางเรื่ององค์หญิงเงือกตรงหน้าให้จบ พร้อมกับถือโอกาสหาทางได้สถานะสักอย่างเพื่อแทรกซึมเข้าไปในราชสำนัก เพราะปริศนากำหนดให้ลั่วเฉินเป็นพยานในเรื่องราว แค่ได้ยินมาโดยไม่ได้เข้าไปใกล้สถานที่เกิดเหตุจริง อาจไม่นับก็ได้