ตอนที่ 213 บทส่งท้าย - บันทึกของใคร

1991.5.3 ฝนตก

ผมกำลังลังเลว่าจะล้มเลิกศึกษาคาถาดีไหม

แม้มันจะงดงามแปลกตาและชวนหลงใหลเพียงใด แต่นอกจากผมแล้วไม่มีใครเข้าใจสิ่งเหล่านี้

พวกเขาเพียงมองว่านี่เป็นจินตนาการไม่เป็นผู้ใหญ่

แม้ผมจะร่ายมนตร์ต่อหน้าพวกเขา หลังตื่นตระหนกในช่วงแรก พวกเขาก็จะลืมเพราะรอยขาดตอนของความทรงจำ

ยิ่งไปกว่านั้น เพราะผลข้างเคียงของคาถา ผมจึงได้ยินเสียงพิสดารบ่อยครั้ง ทำให้ผมมักเพ่งมองความว่างเปล่า ซึ่งยิ่งตอกย้ำภาพจำเหมารวมของคนอื่น

สุดท้าย พลังเหนือธรรมชาติกลับทำให้ผมกลายเป็นคนประหลาดในสายตาคนรอบข้าง...

ผมโดดเดี่ยวเหลือเกิน

——————

1991.9.3 แจ่มใส