กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ความหยิ่งผยองคือมือสังหารที่ไร้รูปร่างและแสนเจ้าเล่ห์
การที่ทุกอย่างราบรื่นมาเนิ่นนานทำให้เขาประมาท แม้เมื่อย้อนคิดภายหลัง เจ้าลัทธิจะยอมรับว่าตอนนั้นยากที่จะเตรียมการให้รัดกุมกว่านั้นผ่านช่องทางปกติ แต่ในราตรีสงัดนับครั้งไม่ถ้วน เขาก็ยังห้ามตัวเองไม่ให้ครุ่นคิดไม่ได้ว่า
หากตอนนั้นระมัดระวังมากขึ้นอีกสักนิด หาทางนำอาวุธหนักมา หรือแม้แต่กองกำลังขนาดเล็กสักหน่วย จะสกัดให้หมดสิ้นซึ่งอสุรกายที่ซุ่มหลบอยู่ในส่วนลึกของหลุมศพภายในโลงศพได้หรือไม่?
น่าเสียดายที่คำว่า “หาก” เป็นสิ่งที่ห่างไกลจากความเป็นจริงที่สุด จุดจบที่เกิดขึ้นแล้วไม่อาจเปลี่ยนแปลงได้