กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ลั่วเฉินทำเป็นไม่สนใจเสียงด่าทอเหนือศีรษะ ริมฝีปากใต้หมวกคลุมยังคงเปิดปิด สวดท่องถ้อยคำพิสดารต่อไป ทุกพยางค์ทำให้ร่างกึ่งโปร่งใสของอีหลิงกลางอากาศสั่นสะท้านเล็กน้อย เค้าโครงพร่ามัวลงอีกส่วนหนึ่ง
“ขัดจังหวะเขา!” อีหลิงเลิกเจรจาอย่างเด็ดขาด แล้วตะโกนสั่งนักบิน
โจนส์กับอีกสองคนมองเฮลิคอปเตอร์ที่ยังมีสัญลักษณ์ของสมาคมอย่างระแวดระวัง ต่างชักอาวุธของตนออกมา พลางครุ่นคิดว่าอีกฝ่ายจะใช้วิธีใด
ขณะนั้น เฟรดหรี่ดวงตาลงเล็กน้อย ท่ามกลางกระแสลมปั่นป่วนจากใบพัดและแสงมืดสลัว เขาจับสังเกตความผิดปกติใต้ท้องเฮลิคอปเตอร์ได้อย่างเฉียบคม ตรงนั้นดูเหมือนจะมีช่องเล็ก ๆ เปิดออก และมีบางสิ่งกำลังยื่นออกมาอย่างช้า ๆ…
มันมีรูปทรงแคบยาวและผิวสัมผัสเย็นเยียบ
“เวรเอ๊ย! ปืนกล! ปืนกลหมุน!”