ตอนที่ 80 จุดจบของการแอบมอง

“นั่นมัน... อะไรน่ะ...?”

อีหลิงขมวดแน่นหัวคิ้ว จ้องมองลงไปยังดาดฟ้าอาคารเบื้องล่างผ่านหน้าต่างเครื่องบิน

สมาชิกหน่วยปฏิบัติการต่างยืนแข็งทื่ออยู่กับที่ราวกับถูกร่ายคาถาตรึงกายใส่พร้อมกันทั้งกลุ่ม ลดปากกระบอกปืนลงต่ำ ประหนึ่งสูญเสียเจตจำนงในการเคลื่อนไหวทั้งหมดไปในชั่วพริบตา

พวกเขาเห็นอะไรกันแน่?

“ฉันขอดูหน่อยสิ?”

เสียงเจือความอยากรู้อยากเห็นดังมาจากด้านข้าง อีหลิงหันไปอย่างฉับพลัน คำว่า "อย่า" เพิ่งมาจ่ออยู่ที่ปลายลิ้น ทว่ามันก็สายเกินไปเสียแล้ว

นักบินเฮลิคอปเตอร์ผู้มีความอยากรู้อยากเห็นเปี่ยมล้นได้ถือโอกาสคว้าขึ้นมากล้องส่องทางไกลสำหรับทหารที่แขวนอยู่ข้างแผงหน้าปัด ยื่นเข้าไปใกล้ตรงหน้าตามอำเภอใจ มองไปยังพื้นที่ที่ทำให้เหล่าลูกน้องระดับหัวกะทิของเขาเหม่อลอยพร้อมกันทั้งกลุ่ม—

กล้องส่องทางไกลร่วงหลุดจากมือที่พลันไร้เรี่ยวแรงของเขาดัง "แปะ" ตกกระทบแผงหน้าปัด แล้วกระดอนลงไปอยู่ระหว่างที่นั่ง

รูม่านตาหดวูบของอีหลิง รีบยื่นมือออกไปคว้ากล้องส่องทางไกลไว้ ในชั่วขณะที่แตะถูกตัวกล้อง สายตาของเธอก็กวาดผ่านใบหน้าของนักบินไปก่อนหนึ่งก้าว

นั่นคือใบหน้าที่ไร้ซึ่งชีวิตชีวาโดยสิ้นเชิง เบ้าตาว่างเปล่า รูม่านตาแพร่กระจายถึงขีดสุด ขอบดวงตามีรอยร้าวของเส้นเลือดฝอยในดวงตาดุจใยแมงมุมทอดยาวลามไปยังตาขาวอย่างเลือนราง