เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ลั่วเฉินพยุงร่างลุกขึ้นจากพื้นอย่างฉับพลัน ชี้ไปยังทิศทางของโจนส์และเฟรดกลางอากาศอย่างว่องไว พร้อมถ่มออกเป็นพยางค์หลายเสียงจากปากอย่างรวดเร็ว: “เอิร์ธฮอร์ เซเรนิตี!” (วิชาสงบโลกีย์)
สีหน้าของทั้งสองคนเลื่อนลอยอยู่ครู่หนึ่งหลังจากไวต์ตะโกนประโยคนั้นออกมา แล้วค่อย ๆ ผ่อนลงอย่างรวดเร็วตามคาถาของลั่วเฉิน แต่ก็ยังหอบหายใจอยู่ดี
ความตะลึงงันและความเลื่อนลอยที่ผุดขึ้นฉับพลันบนใบหน้าของโจนส์และเฟรดเพราะประโยคนั้นของไวต์ยังไม่ทันก่อตัวเต็มที่ ก็ถูกพละกำลังอันอ่อนโยนพัดผ่านและสงบลงอย่างรวดเร็ว แต่ทั้งสองยังมีลมหายใจถี่ ขมับมีเหงื่อ ราวกับเพิ่งถูกกระชากตื่นจากฝันร้ายอย่างฝืน ๆ
“ดังนั้น นี่คือสิ่งที่พวกคุณสองคนปิดบังมาตลอด…… เวลา ศัตรูของปริศนานี้มีอิสรภาพในการเขี่ยค้นเวลาอย่างนั้นหรือ?”
“ดังนั้น นี่คือความจริงที่พวกคุณซ่อนมาตลอด?”