กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
หลังเกิดความเข้าใจผิดครั้งใหญ่ ทั้งสองก็วางอาวุธลงชั่วคราว แล้วนั่งลงกับพื้นโดยเว้นระยะห่างกัน บรรยากาศเริ่มกระอักกระอ่วน
“สรุปว่าคุณเป็นหนึ่งในนักสืบสวนกลุ่มที่สอง” ลั่วเฉินนวดหว่างคิ้ว มีคำถามมากเกินไป เขาจึงตัดสินใจเริ่มใหม่ตั้งแต่ต้น “ผม... เฮ้อ ช่างเถอะครับ เรามาทำความรู้จักกันใหม่ดีไหม?”
“ผมชื่อไวต์จริง ๆ เรื่องนี้ไม่ได้โกหก” ไวต์กดผิวหนังที่ถูกกรีดขาด พยายามให้มันติดกลับเข้าที่ “แต่ผมนึกไม่ถึงจริง ๆ ว่าคุณก็เป็นนักสืบสวนเหมือนกัน... ชิ”
“ด้านในปริศนาที่ผมเคยเจอมา วิธีการของพวกสาวกลัทธิชั่วร้ายยังไม่น่าสะพรึงกลัวเท่าคุณเลย” เขาพูดอย่างอัดอั้น “ผมนึกว่าคุณเป็นคนที่หมอนั่นส่งมาปิดปากเสียอีก”