กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“ฟังดูราบรื่นดีนะครับ” ลั่วเฉินพยักหน้า
“ใช่ ทุกอย่างราบรื่น” ไวต์ถอนหายใจ เขาถอนหายใจมาตลอด “ราบรื่นเกินไป”
หลังจากล็อกพื้นที่นั้นได้ พวกเขาก็พบอาคารพักอาศัยหลังหนึ่งที่ดูธรรมดาที่สุดในบริเวณนั้นอย่างรวดเร็ว สถานที่แห่งนั้นดูไม่มีอะไรผิดปกติ แต่ไม่ว่าจะเป็นอุปกรณ์ตรวจจับทั่วไปหรือสัญญาณจากซูเปอร์คอมพิวเตอร์ของสมาคม พอเข้าใกล้ก็เริ่มขาด ๆ หาย ๆ
ในที่สุด พวกเขาก็พบทางเข้าใต้พื้นห้องหนึ่งบนชั้นหนึ่ง ซึ่งดูเหมือนว่างทิ้งไว้มานาน ต้องใช้สว่านไฟฟ้ากับชะแลงเจาะเปิดแผ่นคอนกรีตอย่างฝืนกระชากจึงจะลงไปได้