ตอนที่ 42 รวมตัว

“หืม?”

ขณะที่ลั่วเฉินกำลังจะส่งสัญญาณให้หลิงแปลงเป็นร่างค้างคาวเพื่อซ่อนเร้นติดตามไป อยู่ ๆ เธอก็หันศีรษะกลับมา จ้องเขม็งไปยังอีกปลายระเบียงทางเดิน ราวกับมีความบางอย่างซุ่มหลบอยู่ในความมืดเข้มข้นนั้น

“พบอะไรหรือ?” ด้านในสภาพมืดสลัวแบบนี้ ลั่วเฉินมองอะไรไม่เห็นเลย ต่อให้เปิดไฟฉายก็คงดีขึ้นไม่เท่าไร เขาจึงอาศัยประสาทสัมผัสของแวมไพร์เต็มที่

“อือ” หลิงพยักหน้า เอียงหูเล็กน้อย “เสียง เสียงตะโกน ทางนั้น”

ตรงนั้นเป็นห้องพักของนักศึกษามหาวิทยาลัยสองคน พูดถึงเรื่องนี้ ห้องพักของพวกเขาหลายคนถูกจัดให้อยู่กันคนละปลายระเบียงอย่างจงใจ ถือเป็นหลักฐานสนับสนุนอีกชิ้นที่แสดงว่าจางเหวินฮ่าวมีเจตนาร้าย