บทที่ 176: ได้กลิ่นอายของแผนการร้าย

บทที่ 176: ได้กลิ่นอายของแผนการร้าย

“ศิษย์น้อง บาดแผลของนาย...”

นักพรตสี่ตามองรอยกรงเล็บหลายแห่งบนแขนของนักพรตเชียนเฮ่อแล้วขมวดคิ้ว

ผู้บำเพ็ญมรรคาอย่างพวกเขามองออกได้ในแวบเดียวว่า ข้าวเหนียวเพียงสะกดการแพร่กระจายของพิษศพไว้ชั่วคราวเท่านั้น ยังไม่ได้ถอนพิษออกจนหมด

นักพรตเชียนเฮ่อหัวเราะอย่างขมขื่น “ศิษย์พี่ บาดเจ็บแค่นี้ไม่เป็นไรหรอก เสียดายก็แต่ลูกศิษย์สองคนของฉัน...”

ตงหนานซีเป่ยจงคือลูกศิษย์ทั้งห้าคนที่เขาอบรมสั่งสอนด้วยตัวเอง ไม่คิดเลยว่าจะต้องเสียไปถึงสองคนในเหตุการณ์นี้

“ครั้งนี้ต้องขอบคุณศิษย์หลานเย่เซียวมากจริงๆ!”

นักพรตเชียนเฮ่อกล่าวขอบคุณอย่างจริงจัง

เย่เซียวประสานมือ “ศิษย์อาพูดเกินไปแล้ว เฮ้อ...ถ้าฉันไปถึงเร็วกว่านี้อีกหน่อย ศิษย์น้องทั้งสองก็คง...”