บทที่ 175: โอสถผีดิบ

บทที่ 175: โอสถผีดิบ

“เปรี๊ยะๆ~”

สมแล้วที่เป็นลูกประคำซึ่งปรมาจารย์อีซิวบำรุงรักษาด้วยพลังพุทธมานานหลายปี พอกระทบตัวผีดิบราชวงศ์ก็มีควันหนาทึบลอยฟุ้งขึ้นมาเป็นระลอก

ดูท่าจะสลายไอศพของมันได้

น่าเสียดายที่ลูกประคำเองก็ค่อยๆ ถูกไอศพกัดกร่อน สุดท้ายจึงร่วงกระจัดกระจายเต็มพื้น

“ไอ้เดรัจฉาน!”

นักพรตสี่ตาตะโกนลั่น

เขาพุ่งเข้ามาพร้อมกับเย่เซียว ทั้งสองประสานงานกันอย่างรู้ใจ ซัดผีดิบที่อยู่ใกล้แค่เอื้อมจนถอยกระเด็นไปทันที

ปรมาจารย์อีซิวถึงได้ถอนหายใจโล่งอก

เห็นได้ชัดว่าผีดิบราชวงศ์มีสติปัญญาทางจิตวิญญาณแล้ว พอเห็นว่าฝ่ายมนุษย์มีคนมากกว่า มันก็เริ่มคิดจะถอยหนี พลางมองไปยังป่าลึก